Τέλη κυκλοφορίας: η Ελλάδα της ποινής και το κράτος χωρίς υποχρεώσεις

Όταν ο πολίτης χρωστάει, πληρώνει όταν το κράτος χρωστάει, «κάνε υπομονή»

Τα τέλη ήταν χθες· οι συντάξεις χρόνια πίσω χωρίς τόκο, χωρίς ευθύνη

Στην Ελλάδα, η έννοια της «δικαιοσύνης» είναι απολύτως συμμετρική αρκεί να είσαι το κράτος.

Αν ένας πολίτης δεν πληρώσει τα τέλη κυκλοφορίας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, το κράτος είναι αμείλικτο:+25% πρόστιμο αν πληρώσει μέσα στον Ιανουάριο
+50% πρόστιμο αν πληρώσει μέσα στον Φεβρουάριο
+100% πρόστιμο αν πληρώσει από τον Μάρτιο και μετά

Χωρίς εξαιρέσεις.

Το κράτος λειτουργεί εδώ σαν επαγγελματίας τοκογλύφος:

O χρόνος καθυστέρησης κοστολογείται άμεσα, αυστηρά και τιμωρητικά.
Δύο μέτρα, δύο σταθμά και πάντα εις βάρος του πολίτη

Ας το πούμε καθαρά:Αν εσύ καθυστερήσεις → τιμωρία.
Αν το κράτος καθυστερήσει → «δυσλειτουργία».
Αν εσύ χρωστάς → προσαυξήσεις.
Αν το κράτος χρωστάει → σιωπή.

Αυτό δεν είναι απλώς γραφειοκρατική ανεπάρκεια.

Είναι θεσμοθετημένη ανισότητα.

Το κράτος απαιτεί από τον πολίτη απόλυτη συνέπεια, ενώ το ίδιο λειτουργεί χωρίς καμία χρονική ή οικονομική ευθύνη απέναντί του.

Αν ίσχυαν οι ίδιοι κανόνες…

Αν ίσχυε για το κράτος ό,τι ισχύει για τον πολίτη: Θα υπήρχε τόκος υπερημερίας για κάθε μήνα καθυστέρησης σύνταξης.
Θα υπήρχε αυτόματη προσαύξηση στο εφάπαξ.
Θα υπήρχε διοικητική ευθύνη για κάθε φάκελο που «δεν βρέθηκε υπάλληλος».

Αλλά φυσικά, τίποτα από αυτά δεν ισχύει.

Γιατί το κράτος δεν θεωρεί τον χρόνο του πολίτη πολύτιμο.

Ούτε τη ζωή του.

Ούτε το δικαίωμά του στην αξιοπρέπεια μετά από δεκαετίες εργασίας.

Δεν είναι καν ευρωπαϊκή πρακτική

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ελληνική πρακτική στα τέλη κυκλοφορίας δεν έχει ουσιαστικό ευρωπαϊκό αντίστοιχο.

Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, τα τέλη αντιμετωπίζονται ως απλή φορολογική υποχρέωση, με ήπιες και αναλογικές προσαυξήσεις σε περίπτωση καθυστέρησης.

Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες όπου η καθυστέρηση μερικών εβδομάδων μπορεί να οδηγήσει σε πρόστιμο ίσο με το 100% του φόρου, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση και χωρίς καμία σύνδεση με το πραγματικό κόστος της καθυστέρησης για το Δημόσιο.

Το αποτέλεσμα δεν είναι συμμόρφωση μέσω εμπιστοσύνης,
αλλά επιβολή μέσω φόβου.

Πίνακας σύγκρισης: Ελλάδα vs Ευρώπη (Τέλη Κυκλοφορίας)


Χώρα

Προθεσμία πληρωμής

Κυρώσεις καθυστέρησης


Ελλάδα 🇬🇷

31 Δεκεμβρίου (ενιαία)

Κλιμακωτό: +25% (Ιαν), +50% (Φεβ), +100% (Μάρτιος)



Γερμανία 🇩🇪

Επέτειος κυκλοφορίας οχήματος

Μικρή διοικητική προσαύξηση + χαμηλός τόκος


Ιταλία 🇮🇹

Ετήσια (βάσει μήνα ταξινόμησης)

0,1% ανά ημέρα αρχικά, έως ~3,75% εντός έτους


Ολλανδία 🇳🇱

Τριμηνιαία

Σταθερό διοικητικό πρόστιμο (όχι ποσοστό)


Ην. Βασίλειο 🇬🇧

Ετήσια ή μηνιαία

Σταθερό πρόστιμο (£80), έκπτωση αν πληρωθεί άμεσα


Γαλλία 🇫🇷

Δεν υπάρχει ετήσιο τέλος

Καταργήθηκε για τα ΙΧ από το 2001


Σε καμία από τις παραπάνω χώρες το κράτος δεν αντιμετωπίζει τον πολίτη ως ύποπτο εκ προοιμίου.

Στην Ελλάδα, αντίθετα, η καθυστέρηση φορολογικής υποχρέωσης τιμωρείται σχεδόν ως ηθικό παράπτωμα.

Εκεί που το κράτος δεν τιμωρεί ποτέ τον εαυτό του. Καθυστερημένες συντάξεις → κανένας τόκος
Καθυστερημένα εφάπαξ → καμία προσαύξηση
Καθυστερημένες επιστροφές φόρου → καμία αποζημίωση
Καθυστερημένες δικαστικές αποφάσεις → σιωπή

Ο χρόνος του πολίτη δεν αποτιμάται οικονομικά.

Κάποια στιγμή πρέπει να ειπωθεί

Δεν μπορεί ένα κράτος να συμπεριφέρεται ως αυστηρός δανειστής όταν εισπράττει και ως ανεύθυνος οφειλέτης όταν χρωστάει.

Αυτό δεν είναι κράτος δικαίου.

Είναι ασύμμετρη εξουσία.

Δεν υπάρχει ουδετερότητα όταν οι κανόνες λειτουργούν μόνο προς μία κατεύθυνση. Όταν ο πολίτης πληρώνει το τίμημα της καθυστέρησης και το κράτος απολαμβάνει ασυλία χρόνου, η ανισότητα παύει να είναι ατύχημα και γίνεται πολιτική επιλογή

Το κείμενο δημιουργήθηκε με ανθρώπινη σκέψη και με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης.